Google+

» پذبرش یک‌دقیقه‌ای کتاب پردازان | قطب مطالعه و تفکر کشور

هدیهٔ روز
آدم ها…
  آدم ها مثل کتابن: از روی بعضی ها باید مشق نوشت! از روی بعضی ها باید جریمه نوشت! بعضی ها رو باید چندبار خوند تا ...
archive
معرفی کتاب
معرفی کتاب ویژه دانش آموختگان (دانشجویان و دانش آموزان)
  جهت مشاهده ویدئو معرفی کتاب اینجا را کلیک کنید کتاب دانش آموز یک دقیقه ای تکنیک های جامع مهارت های مطالعه،مدیریت زمان،بحث های ...
archive
آخرین دیدگاه‌ها rss
مقاله ۱۲۳: توجيه حماقت، تضعيف خيانت و تکميل کردن رسالت است
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم باسلام خدا قوت خدا رحمت کند استادصفایی را. ایده ها به فکر همه میرسد مهم این است که چه کسی ان هارا عملی کند


مقاله ۱۱۸: تفکر خلاق با تغییر رفتار
hanyhashemi:

بسم اله الرحمن الرحیم سلام خدا قوت به همگی برای بدست آوردن چیزی که تا حالانداشتی باید کسی باشی که تا حالا نبودی


مقاله ۱۱۰: عادت شتاب‌زدگی در تفکر
hanyhashemi در پاسخ به دشتی جوان:

سلام امیدوارم جواب سئوالتون رو پیدا کرده باشین


مقاله ۹۴: چند تمرين ساده براي کسب مهارت تفکر واگرا
hanyhashemi:

سلام علیکم تمام دست اندرکاران سایت عالی هستین مطالب خیلی مفیدو کاربردی هستن خدا خیرتون بده والسلام علیکم


مقالۀ 81: نگاه جامع و تفکر کل‌نگر
hanyhashemi در پاسخ به مهدیان حسن:

سلام علیکم احسنت سخن به جایی بود.


مقالۀ 4: به‌دنبال بیست پیام مهم
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم از زحماتتان سپاس گذارم


افسوس‌های تکراری...
hanyhashemi در پاسخ به dastkhat:

یعنی شما برای بهشت کاری انجام میدین؟


جلیل معماریانی: چمران اسطورهٔ آزادی از اسارت‌های دنیا بود
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم سلام وقتتون بخیرو نیکی من منظورتان را ازمتل شهدا بودن جایگاهی ندارد متوجه نمیشم لطفا بیشتر توضیح بدین ممنون سعادت مند باشید


مقالۀ 1: چرا و چگونه فکر کنیم؟
paeiz:

سلام استاد امروز 97/9/5 من تازه اولین مقاله تفکر رو که نگارش در تاریخ چهارشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۰، ساعت ۹:۴۳ شده رو خوندم. هفت سالی عقبم ولی ان شاءالله خودمو میرسونم...به لطف و کمک حضرت صاحب الزمان (عج)


فنون امتحان دادن و روش های مقابله با استرس
Zahranc:

روزه فکری ۱۰ روزه ؛ یعنی اینکه تو این ۱۰روز هیچ فکر منفی نباید بکنیم یا در ساعات مشخصی (از اذان صبح تا شب) فکر منفی نکنیم؟؟؟


archive

پذبرش یک‌دقیقه‌ای

نگارش در تاریخ چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۴۶ ؛ بازدید: ۷۳۴ بار
دسته: تکنیک های یک دقیقه ای

پذیرش یک‌دقیقه‌ای

در زندگی روزمره خود معمولاً با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که در معرض یک انتخاب قرار بگیریم. در بسیاری از این شرایط تصمیم‌گیری کمی سخت است.

مثلاً اتفاق ساده‌ای رخ داده است. ما هم واقعاً در آن مورد اشتباه کرده‌ایم. اما چون قصد اشتباه نداشته‌ایم باورش برایمان هم تلخ است و هم سخت. بنابراین به‌راحتی این اشتباه را قبول نمی‌کنیم.

به‌دنبال توجیهی برای اشتباهمان می‌گردیم. در مسیر پیدا کردن توجیه با واکنش‌های اطرافیان یا شخص خاصی مواجه می‌شویم. چون فضای عمومی ذهن آمادگی لازم را برای پذیرش جدی مسئله ندارد ممکن است واکنش‌های دفاعی مختلفی چون پرخاش، فرار، انزوا، اتهام بستن به‌طرف مقابل یا تهاجم نشان دهیم. بدین ترتیب از خودمان و مجموعه نداهای درونمان فاصله می‌گیریم.

 با تکرار این گونه حادثه‌ها و فاصله گرفتن ار خود دچاد چندگانگی شخصیت می‌شویم. در این شرایط وسوسه‌های شیطان، هوس‌ها و موانع مختلف، حق‌پذیری و تسلیم‌شدن در برابر حق را در وجودمان کمرنگ می‌کند. شاید لجبازی و تعصب و حتی کفر، این‌گونه در وجود ما خانه می‌سازد. و خیلی وقت‌ها با خودمان می‌گوییم: «نمی‌‌دانم چرا با اینکه می‌دانم این کار اشتباه است، ولی انجام می‌دهم.» پس از چندین‌بار تکرار ممکن است به این موضوع بی‌تفاوت شویم.

برای حل این مسئله، دوباره خیلی ساده به این حادثه توجه کنید. دوباره از اول متن را بخوانید. آنجایی‌که برایتان سخت است و  تلخ، همان‌جا توقف کنید. فقط یک‌دقیقه سکوت کنید.

پذیرش حق، نوعی شجاعت است. تسلیم دربرابر حق نوعی عبادت است. پذیرش اشتباه نوعی شهامت است. چون به‌دنبال رشد و پیروزی هستیم. می‌پذیریم. آری! حق با شماست. من اشتباه کردم.

این نوع برخورد زمینۀ رشد را درون فرد ایجاد می‌کند و او را حق‌شناس و حق‌پذیر و تسلیم، بار می‌آورد. بخشی از مسلمانی همین است.

تابلوهای یک‌دقیقه‌ای

۱.   ایست! حق با کیست؟

اگر حق با اوست، درونم آرام و راحت و بدون هیچ مقاومتی نیروی وجدان و حقیقت‌طلبی را فعال می‌کنم. آری! حق با اوست. شجاعانه می‌پذیرم که اشتباه از من بوده است.

آه، سبک شدم. خیلی خوب شد که قبول کردم وگرنه باید یک‌سری بارهای سنگین توجیه را با خود حمل می‌کردم. من نیروی اضافه برای حمل بارهای اضافی توجیه را ندارم. «به‌خاطر داشته باشید که این گفت‌وگوها فقط یک‌دقیقه از وقت ما را می‌گیرد، اما انقلابی در تصمیم‌گیری و ارادۀ ما ایجاد می‌کند.»

۲.   من از او معذرت‌خواهی کنم؟!

مگر معذرت‌خواهی چه عیبی دارد؟

عذرخواهی نشانۀ شجاعت است. در گفت‌وگوهای درونی‌ خودم اگر اشتباه کردم، بلافاصله و قبل از اینکه وسوسه‌هایی مرا محاصره کند عذرخواهی می‌کنم.

احساس پیروزی و قدرت می‌کنم. خدا را شکر می‌کنم که توفیق عذرخواهی «به‌حق» را به من عنایت کرد.

البته چون عذرخواهی کردن بخشی از انرژی مرا مصرف می‌کند تصمیم می‌گیرم دقیق‌تر عمل کنم تا این قدر نیاز به عذرخواهی نداشته باشم.

۳.  او از من عذرخواهی می‌کند.

اجازه نمی‌دهم در چهره‌اش نشانه‌های ذلت آشکار شود.

قبل از اینکه صحبتش را تمام کند، می‌پذیرم.

او عزیز است و گرامی، همان‌طور که من هستم.

پس عذرش را سریعاً می‌پذیرم و با نوازش کلامی، او را در مسیر عزت و شخصیتی در خور او قرار می‌دهم.

منبع: پرستوی آفاق، شماره ۲۸، جلیل معماریانی.


1 نفر این مطلب را می پسندد.


2 دیدگاه

  1. درانی گفت:

    با خوندن این مطلب با خودم گفتم واقعا اگه آدم بتونه در عرض یک دقیقه تکلیف قضیه رو پیش خودش مشخص کنه و پروندشو ببنده چقدر جلوی اسراف و اتلاف انرژی گرفته بشه… چقدر آدم سبک می شه…
    چه بسیار موارد ساده ای که مدتها فکر ما رو مشغول کرده اند و ما نتونسته ایم در نهایت ته ماجرا رو جمع کنیم و هنوز که هنوزه هر وقت یادش میفتیم ازار دهنده است.

  2. زهرا ترابی زاده گفت:

    موافقم باهاتون.

پاسخی بگذارید

مشاهدۀ دیدگاه‌های این مطلب به‌ترتیب تاریخ ارسال

مطالب مرتبط
برچسب ها