Google+

» مقالۀ ۱۴۷: مشکلات را تحليل کنيم نه توصيف کتاب پردازان | قطب مطالعه و تفکر کشور

هدیهٔ روز
آدم ها…
  آدم ها مثل کتابن: از روی بعضی ها باید مشق نوشت! از روی بعضی ها باید جریمه نوشت! بعضی ها رو باید چندبار خوند تا ...
archive
معرفی کتاب
معرفی کتاب ویژه دانش آموختگان (دانشجویان و دانش آموزان)
  جهت مشاهده ویدئو معرفی کتاب اینجا را کلیک کنید کتاب دانش آموز یک دقیقه ای تکنیک های جامع مهارت های مطالعه،مدیریت زمان،بحث های ...
archive
آخرین دیدگاه‌ها rss
مقاله ۱۲۳: توجيه حماقت، تضعيف خيانت و تکميل کردن رسالت است
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم باسلام خدا قوت خدا رحمت کند استادصفایی را. ایده ها به فکر همه میرسد مهم این است که چه کسی ان هارا عملی کند


مقاله ۱۱۸: تفکر خلاق با تغییر رفتار
hanyhashemi:

بسم اله الرحمن الرحیم سلام خدا قوت به همگی برای بدست آوردن چیزی که تا حالانداشتی باید کسی باشی که تا حالا نبودی


مقاله ۱۱۰: عادت شتاب‌زدگی در تفکر
hanyhashemi در پاسخ به دشتی جوان:

سلام امیدوارم جواب سئوالتون رو پیدا کرده باشین


مقاله ۹۴: چند تمرين ساده براي کسب مهارت تفکر واگرا
hanyhashemi:

سلام علیکم تمام دست اندرکاران سایت عالی هستین مطالب خیلی مفیدو کاربردی هستن خدا خیرتون بده والسلام علیکم


مقالۀ 81: نگاه جامع و تفکر کل‌نگر
hanyhashemi در پاسخ به مهدیان حسن:

سلام علیکم احسنت سخن به جایی بود.


مقالۀ 4: به‌دنبال بیست پیام مهم
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم از زحماتتان سپاس گذارم


افسوس‌های تکراری...
hanyhashemi در پاسخ به dastkhat:

یعنی شما برای بهشت کاری انجام میدین؟


جلیل معماریانی: چمران اسطورهٔ آزادی از اسارت‌های دنیا بود
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم سلام وقتتون بخیرو نیکی من منظورتان را ازمتل شهدا بودن جایگاهی ندارد متوجه نمیشم لطفا بیشتر توضیح بدین ممنون سعادت مند باشید


مقالۀ 1: چرا و چگونه فکر کنیم؟
paeiz:

سلام استاد امروز 97/9/5 من تازه اولین مقاله تفکر رو که نگارش در تاریخ چهارشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۰، ساعت ۹:۴۳ شده رو خوندم. هفت سالی عقبم ولی ان شاءالله خودمو میرسونم...به لطف و کمک حضرت صاحب الزمان (عج)


فنون امتحان دادن و روش های مقابله با استرس
Zahranc:

روزه فکری ۱۰ روزه ؛ یعنی اینکه تو این ۱۰روز هیچ فکر منفی نباید بکنیم یا در ساعات مشخصی (از اذان صبح تا شب) فکر منفی نکنیم؟؟؟


archive

مقالۀ ۱۴۷: مشکلات را تحليل کنيم نه توصيف

نگارش در تاریخ یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۶:۴۱ ؛ بازدید: ۱,۲۳۸ بار
دسته: مدیریت تفکر » تفکر برتر (سلسله‌مقالات هفتگی استاد معماریانی در روزنامۀ خراسان)

به نام یگانه هستی بخش

Memariani Master

 

فصل بهار است و فصل تفکر، نسیم بهاری حرف‌هایی دارد. نظر شما درباره این مدل فکر کردن چیست؟ آیا این امکان وجود دارد که از این فرصت‌ها بهره برداری کنیم؟ چگونه؟ آیا می‌توانیم در محافل خانوادگی خود سؤالی طرح کنیم و اعضای جلسه که معمولا از مشکلات جاری می‌گویند و بدون جواب و بدون تصمیم و با کوله باری از ناامیدی، شبهه و القائات منفی جلسه را ترک می‌کنند، چند سؤال طرح کنند و با تفکری مثبت و سازنده و موّلد و پویا و به قصد تصمیم سازی و امیدبخشی و حرکت روبه جلو درباره این سؤالات نظر بدهند؟ حتما در این گونه نشست‌ها عنایت خدا شامل حال ما می‌شود و بهره‌های زیادی رزقمان خواهد شد.

چه بسا صحبت کردن از درخت تنومندی که دارای میوه‌های زیادی است و توفان‌های زیادی را سر راه خود دیده است به همه ما درس استقامت و تواضع و صلابت و ریشه دارشدن بدهد. پدران و مادران و مربیان و بزرگ تر‌ها اگر از زاویه دیگری به مسائل زندگی خود نگاه کنند، نسل ما با تجربه‌های بیشتری آشنا و باعث می‌شود در برخورد با مسائل خود تصمیمات بهتری بگیرد. بخشی از طلاق‌ها و بسیاری از معضلات اجتماعی و فرهنگی موجود به این دلیل است که نسل ما مسئله حل کردن را نیاموخته است. فقط از بزرگ تر‌ها و بقیه توصیف منفی یک مسئله را آموخته است. بیشتر وقت خود را صرف توصیف یک مسئله می‌کنند نه صرف تحلیل آن. باید یاد بگیریم موضوعات را تحلیل و تجزیه کنیم و با تبدیل و ترکیب و مدل سازی به جواب‌های بهتر و راه حل‌های قوی تری برسیم.

به نظر می‌رسد حوادث مختلف طبیعی حامل پیام‌های زیادی باشد. کنار یک چشمه و یا قنات بنشینید و با آن حرف بزنید. به یک کوه نگاه کنید و ببینید با آنچه شباهت‌هایی می‌توانید داشته باشید و چه تفاوت‌هایی؟

برای نمونه به خاطره‌ای از استاد علی صفائی حائری از زبان خود ایشان توجه کنید: اردیبهشت ماه با چند نفر از دوستان به ییلاقى کوهستانى رفته بودیم. کوه جالب بود و دوستان من مى‌خواستند از آن گل هاى قشنگ و آن سبزه هاى ملیح به سیر و سلوکى هم برسند و صبحانه را با این غذاى روحى تکمیل کنند. یکى از آن‌ها خیلى ساختگى، آمده بود کنار یک گل وحشى نشسته بود و سر تکان مى داد که جل الخالق، ببین خدا چه کرده و چه قدر زحمت کشیده است. او دیگران را هم دعوت مى کرد که ببینید چه رنگى! چه برگ هایى! اصلاً چه خاصیتى! و بعد مرا حَکَم قرار مى داد که لابد خیلى خاصیت دارد. من از آن همه تصنع خنده‌ام گرفته بود و گفتم: تو با این تفکرات عمیقت آخر سر مى‌شوى یک گیاه‌شناس و اگر موفق بشوى در همین حد مى مانى. این تفکر‌ها تو را به گیاه نزدیک مى کند و این سیر فکرى تو را تا همین حد پیش مى‌برد نه بیشتر! چرت دوستم کاملاً پاره شد و با صمیمیت پرسید: پس چگونه باید فکر کنیم تا بیشتر پیش برویم و خدا را ببینیم؟

از شما خوانندگان گرامی هم دعوت می‌کنیم به این سؤال فکر کنید و تا هفته آینده موارد مشابه را تجربه کنید ان شاء ا… هفته آینده ادامه بحث را تقدیم می‌کنیم.

 

سعادتمند باشید- جلیل معماریانی

یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲، شماره انتشار ۱۸۳۸۳


5 نفر این مطلب را می پسندند.


3 دیدگاه

  1. کوچی سمیه گفت:

    :-?
    منتظریم

  2. عرب بیک گفت:

    یک سوال بزرگ برای من ایجادشد:
    در مسائل روزمره ی جامعه چگونه می توان تحلیل کرد که ناامیدی و منفی بافی در پی نداشته باشد و مصداق مثال استاد صفایی تصنع و بافتن هم نباشد؟

  3. le گفت:

    یعنی مشکلات ومسائل یک گل هستند که نباید توصیفش کرد بلکه باید از آن به خدا رسید
    یعنی کارهای خدا را در آن دید و خدا را با آن شناخت ؟
    مثلا وقتی مشکلی وحس بدی گریبانمان را بگیرد آن را توصیف و تعریفش نکنیم؟
    بلکه ارتباطش با خدا را پیدا کنیم ؟ ببینیم چطوری از اون به خدا می رسیم ؟

    چرا آدم مشکل را توصیف می کند؟لذت دارد؟
    کلید اصلی تحلیل کردن مساله چیست؟طرح سوال به سمت هدفه؟هدف را از کجا پیداکنیم در هر مساله ؟ :)

پاسخی بگذارید

مشاهدۀ دیدگاه‌های این مطلب به‌ترتیب تاریخ ارسال

مطالب مرتبط